خانه / علم و فناوري / کار گروهی، آن چیزی که ما بلد نیستیم

کار گروهی، آن چیزی که ما بلد نیستیم

تو محیط دانشگاه تورنهایم بچه های ما حرف اول تئوری و حل مسئله رو می زدن اما وای به روزی که پروژه ای مطرح می شد که باید کار گروهی انجام میشد. وای خدای من یادم نمیره اون صحنه رو که شاگرد اول حفاریمون که جلوتر از استاد سر کلاس بحث رو دنبال می کرد، روز ارائه پروژه گروهی از کلاس فرار کرد گفت بگین فلانی مریضه. بچه های اروپایی و کلا خارج از جمع ما، فقط کار گروهی بلد بودن، واقعا این مهمترین چیزیه که یادشون میدن و واقعا هم این کار رو بلدن. بچه هایی رو میدیدی که از دانشکده ریاضی و فیزیک به دانشکده نفت میامدند تا پروژه گروهی رو انجام بدن.

این بحث نهایتا به اینجا میرسه که اونها تو محیط کار چون از قبل آماده شدن و نگرش مدیریتی هم همینه، گروهی کار میکنن. مثلا در مورد کار خود ما این بی معنیه که یه مهندس مخزن به تنهایی رو یه مخزن کار کنه و یه زمین شناس و یه مهندس بهره برداری و یه مهندس ژئوفیزیک هم هر یک به تنهایی.

نتیجه میشه این که کار بجای اینکه به جلو بره همش درجا میزنه، تازه اگه به عقب نره. مهندس زمین شناس مدل استاتیک رو آماده میکنه میده به مهندس مخزن اونم می بینه خصوصیات استاتیکی مخزن جوابگوی نحوه حرکت سیال نیست بر میداره واسه خودش مدل استاتیک رو عوض میکنه. بگیرید و برید تا آخرش دیگه.

علتش کجاست؟ اول در نظام اجتماعی و بی فرهنگی مطلق ما که جای هیچگونه بحث و تبادل نظر سالمی رو باقی نمی زاره و دوم در نظام آموزشی ما که از ما ماشین حساب و فوقش کتاب الکترونیک میسازه نه مهندس کاربلد.

یه کم هر کدوم رو بخواهیم باز کنیم میشه اینکه در مورد بحث اجتماعی و بی فرهنگی اینکه ما واقعا در بحث فقط بدنبال اثبات خود و شکست طرف مقابل هستیم. در تواناترین افراد که در جمع ما کم هم نیستند، این توانایی با یک حس طنز قوی هم همراهه که در عین حالی که طرف رو نابود می کنن مایه تفریح خود و بقیه رو هم فراهم می کنن. یه چیز دیگه، این موضوع در مورد خانمها متاسفانه به مراتب شدیدتره. زیادن همکارهای خانمی که شاید فقط دو نفر از بیست نفر یک واحد باشن اما با هم تو یه اتاق دوام نمیارن و ترجیح میدن با آقایون همکار باشن و همنشین، تا باهم.

در حیطه آموزش هم که مثال بارزش رو زدم. کدوم شما یادش میاد که استادی تو دانشگاه به ما پروژه گروهی داده باشه که بچه هایی از دانشکده های مختلف رو دور هم جمع کنه؟ تازه اگرم استاد اینکار رو بکنه خیلی سریع اختلاف نظر پیش میاد و همه ترجیح میدن هریک به تنهایی کار رو ادامه بدن.

بیشتر در این مورد بحث خواهیم کرد

فعلا تا اینجا نظراتتون رو بگید …

مطلب پیشنهادی

لاسکو، میراث تاریخی هنر پارینه سنگی

هوا سردتربود. نمای اطراف رودخانه Vézère در جنوب فرانسه با آنچه امروزمیبینیم تفاوت های چشمگیری …

خانه / علم و فناوري / کار گروهی، آن چیزی که ما بلد نیستیم

کار گروهی، آن چیزی که ما بلد نیستیم

تو محیط دانشگاه تورنهایم بچه های ما حرف اول تئوری و حل مسئله رو می زدن اما وای به روزی که پروژه ای مطرح می شد که باید کار گروهی انجام میشد. وای خدای من یادم نمیره اون صحنه رو که شاگرد اول حفاریمون که جلوتر از استاد سر کلاس بحث رو دنبال می کرد، روز ارائه پروژه گروهی از کلاس فرار کرد گفت بگین فلانی مریضه. بچه های اروپایی و کلا خارج از جمع ما، فقط کار گروهی بلد بودن، واقعا این مهمترین چیزیه که یادشون میدن و واقعا هم این کار رو بلدن. بچه هایی رو میدیدی که از دانشکده ریاضی و فیزیک به دانشکده نفت میامدند تا پروژه گروهی رو انجام بدن.

این بحث نهایتا به اینجا میرسه که اونها تو محیط کار چون از قبل آماده شدن و نگرش مدیریتی هم همینه، گروهی کار میکنن. مثلا در مورد کار خود ما این بی معنیه که یه مهندس مخزن به تنهایی رو یه مخزن کار کنه و یه زمین شناس و یه مهندس بهره برداری و یه مهندس ژئوفیزیک هم هر یک به تنهایی.

نتیجه میشه این که کار بجای اینکه به جلو بره همش درجا میزنه، تازه اگه به عقب نره. مهندس زمین شناس مدل استاتیک رو آماده میکنه میده به مهندس مخزن اونم می بینه خصوصیات استاتیکی مخزن جوابگوی نحوه حرکت سیال نیست بر میداره واسه خودش مدل استاتیک رو عوض میکنه. بگیرید و برید تا آخرش دیگه.

علتش کجاست؟ اول در نظام اجتماعی و بی فرهنگی مطلق ما که جای هیچگونه بحث و تبادل نظر سالمی رو باقی نمی زاره و دوم در نظام آموزشی ما که از ما ماشین حساب و فوقش کتاب الکترونیک میسازه نه مهندس کاربلد.

یه کم هر کدوم رو بخواهیم باز کنیم میشه اینکه در مورد بحث اجتماعی و بی فرهنگی اینکه ما واقعا در بحث فقط بدنبال اثبات خود و شکست طرف مقابل هستیم. در تواناترین افراد که در جمع ما کم هم نیستند، این توانایی با یک حس طنز قوی هم همراهه که در عین حالی که طرف رو نابود می کنن مایه تفریح خود و بقیه رو هم فراهم می کنن. یه چیز دیگه، این موضوع در مورد خانمها متاسفانه به مراتب شدیدتره. زیادن همکارهای خانمی که شاید فقط دو نفر از بیست نفر یک واحد باشن اما با هم تو یه اتاق دوام نمیارن و ترجیح میدن با آقایون همکار باشن و همنشین، تا باهم.

در حیطه آموزش هم که مثال بارزش رو زدم. کدوم شما یادش میاد که استادی تو دانشگاه به ما پروژه گروهی داده باشه که بچه هایی از دانشکده های مختلف رو دور هم جمع کنه؟ تازه اگرم استاد اینکار رو بکنه خیلی سریع اختلاف نظر پیش میاد و همه ترجیح میدن هریک به تنهایی کار رو ادامه بدن.

بیشتر در این مورد بحث خواهیم کرد

فعلا تا اینجا نظراتتون رو بگید …

مطلب پیشنهادی

لاسکو، میراث تاریخی هنر پارینه سنگی

هوا سردتربود. نمای اطراف رودخانه Vézère در جنوب فرانسه با آنچه امروزمیبینیم تفاوت های چشمگیری …

2 دیدگاه

  1. همونطور که قبلن هم نوشته بودم اصولا ما باور نداریم که مشکلی وجود داره و یه جای کار نقص داره.ما به اطرافمون نگاه میکنیم و میگیم جایی بهتر از ایران و بهتر از ایرانی اصلن وجود نداره! حالا شما بگو کار گروهی بلد نیستی بیا یاد بگیر،اعتقاد دارند که بهترین هستیم و به چیزی (بجز تربت حسین آنهم در گور) نیاز نداریم. 44
    نکته دیگه اینکه به کسی که تحصیلات آکادمیکش رو تموم کرده میگن “فارغ التحصیل” یعنی این آقا دیگه نیاز نداره چیزی یاد بگیره.فارغ شده بزنم به تخته.خیلی کم به آموزشهای ضمن خدمت بها داده میشه.من دو سال پیش یه دوره کوتاه مدت Team working واسه همکارامون ارائه میدادم.باور کنید اینقدر براشون تازگی داشت که تمام مدت کلاس (16 ساعت در دو روز) رو شرکت کردن و لذت بردن.این آموزشها باید اینقدر تکرار بشه که بصورت ناخودآگاه دربیاد.جالبه که همونجا هم سخت ترین بخش کار همون کارگاه ها بود که فقط همدیگه رو نمیزدن.حتی برای تمرین هم میگفتن ما با فلانی توی یه گروه؟!

  2. من تجربه کار گروهی دارم
    کلا تجربه خوبی نیست
    چون همه از زیر کار در می رن و می اندازند گردن دیگری
    وقتی هم که کار تموم می شه
    همه مدعی هستند که تو پروژه فقط اونها کار کردن و بقیه دودرهبازی در آوردند!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *