خانه / تحلیل ها / مصاحبه هايي كه هيچگاه در تلويزيون پخش نشد

مصاحبه هايي كه هيچگاه در تلويزيون پخش نشد

مصاحبه هايي كه هيچگاه در تلويزيون پخش نشد

مطلب پیشنهادی

لاسکو، میراث تاریخی هنر پارینه سنگی

هوا سردتربود. نمای اطراف رودخانه Vézère در جنوب فرانسه با آنچه امروزمیبینیم تفاوت های چشمگیری …

3 دیدگاه

  1. من يه سي دي كامل از اين مصاحبه ها رو كه شبكه تهران تهيه كرده ديده ام.آخر خنده هستن
    53

  2. خوشم میاد که این چیزها سریعتر از سرعت نور تو ایران پخش میشه

    آقا به نظر من باید به بعضی از اینا مدال داد:

    من مدال طلا رو بینشون اهدا کردم به اون آشپز که می گه من قلبم گرفته بود،یه امضا می خواستم اونی به من ندادن! دو دفعه در طول مصاحبه دنده عوض میکنه و شش دفعه دست به موهاش میکشه.

    مدال نقره تعلق می گیره به اون زن که ازش میپرسه چند سال تو این محلید می گه: با سلام به شما و حضار محترم! آقا شهرام و حاج آقاینا ! ما خودم بچه ابن محل هستم!

    مدال برنز مشترکا اهدا میشه به اون پسری که میگه “این مردم خیلی آدم خوبی هستن، خوبی از خود شما نباشه ” و اون یارو که با اعتماد به نفس کامل در جواب این سوال که میپرسه 27 خرداد چه روزیه می گه: “27 خرداد ، بیستومه بهمنه”

    ضمنا یه دیپلم افتخار ویژه Fashion TV هم دادم: به اون جوون خیلی خوش تیپ که تو پس زمینه “چوچه شقایق” انواع فیگورهای Fashion و Cat Walk رو اجرا می کنه

    …………………

    اما از خنده های هر روزه با یادآوری تک تک اون مصاحبه ها تو محل کار که بگذریم این صحنه ها وافها آدم رو متاثر می کنه، عده ای از این مردم واقعا زندگی نمیکنن فقط زنده اند.

  3. انصافن داش فرخ كامنتت گردن آويز طلا ميگيره.كلي خنديدم.در بخش خارج از مسابقه هم از اون خانومه كه از شب تا صبح ميك ميزنه آب تو لوله نمياد و از اونكه از برق امام ياد ميكنه تقدير و تشكر مي شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *