خانه / گلايه ها / ايران تنها

ايران تنها

خوب بالاخره همونطوري كه هممون دوست داشتيم “جدايي نادر از سيمين” جايزه گلدن گلوب رو گرفت و ديشب هم اعلام شد كه به ليست كوتاه 9 فيلمي اسكار راه پيدا كرده و تا چند روز ديگه (4 بهمن) معلوم ميشه كه تو ليست نهايي 5 فيلم نامزد نهايي هست يا نه. اما …

فيلم مراسم رو كه حتما ديديد. براي من واقعا غرورآميز اما در عين حال غمگين بود …

وقتي اسمش اعلام شد و به طرف سن مي رفت، هيچكس براش پا نشد، هيچ كس شونش رو فشار نداد و باهاش روبوسي نكرد كه بهش تبريك بگه (بجز تهيه كنندش كه اونم البته به سرمايه گذاريش فكر مي كرد). ايران ما تنهاست، در بيرون مرزهاي اين كشور تعداد كساني كه ما رو دوست دارن خيلي كمه.

پيام انگليسيش رو شنيديد؟ قشنگ بود، حتي انگليسيش از انگليسي صحبت كردن وزراي قبلي نفت خيلي بهتر بود (اون افتضاح پينگليشي نوشتن و خوندن پيام رو تو كنفرانس اوپك كه يادتونه) اما هنوزم معلوم بود كه اين آدم به زور تو مدرسه چند كلمه انگليسي ياد گرفته. مي خوام بگم اينا همه نشانه هايي از اينكه ما ارتباطمون با دنيا چقدر ضعيفه.

فيروزه جزايري دوما تو كتاب عطر سنبل عطر كاج حرف قشنگي مي زد. مي گفت مردم آمريكا وقتي صحبت فرانسه ميشه يا يه فرانسوي كه مي بينن ياد خاطرات قشنگشون تو پاريس مي افتند. اما وقتي ايراني مي بينن و صحبت ايران ميشه ياد داستان سفارت مي افتن.

قسمت عمده اي از مردم ما هم خاطراتشون از اون سوي مرزها سياستمداراني كه تحريمشون كردن و جنگها و قردادهاي تركمان چاي.

كاش روابط دو طرفه ما با دنيا مثل سوئيس و نروژ و سوئد و خيلي كشورهاي بي سر و صداي ديگه بر پايه احترام متقابل بود. شايد اون وقت روي ماه فرهادي رو مي بوسيدن، به احترامش همه بلند مي شدن و به لطيفش مي خنديدن.

مطلب پیشنهادی

عنوان عکس با شما!

5 دیدگاه

  1. من که اینقدر تحت تاثیر واکنش درجه سوم “تبدیل ریال به پهن در مجاورت طلا و در حضور کاتالیست محمود ” هستم که نفهمیدم فرهای جایزه گرفت و کی خوشحال شد و کی ناراحت!

  2. مهدي جان تعبير فوق العاده اي بود. واقعيت تلخ زندگي ايراني. خوش باشي كه خنده بر لبانمان اوردي اگر چه تلخه.

  3. همون بهتر که هیشکی نه باهاش دست داد نه شونش رو فشرد. اگر نه وقتی برمیگشت هزارتا چیز بش میچسبوندن. ندیدی مدونا با چه احتیاطی از کنارش رد شد! به نظرم همه واسه این کار توجیه بودن.

  4. آره، ايران ما تنهاست. اما من دلم از اين مي سوزه ما اينو مي گيم ،ولي خيلي ها..خيلي ها با اين شرايط فعلي حال ميكنند. خيلي ها راضيند ، يعني از ته دل مشعوفند كه ايران با دنيا سر جنگ داره، كه هواپيماي آمريكا رو نشوندند، كه تنهاييم. گاهي آرزو مي كردم ايكاش من هم توي يه خانواده تعصبي به دنيا اومده بودم. لااقل كمتر زجر ميكشيدم!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *