خانه / كتاب / از چی حرف می زنم وقتی از دویدن حرف می زنم

از چی حرف می زنم وقتی از دویدن حرف می زنم

موراکامی رو با کتاب ۱Q84 شناختم. وقتی امیر برام خریدش و آوردش، حجم کتاب رو که دیدم هیچ وقت فکر نمی کردم بتونم تمومش کنم. یه یک سالی دستم بود تا تموم شد. از همون موقع فهویدم که اگه یه نویسنده باشه که برای بقیه عمر بخواهم دنبالش کنم موراکامی هستش. روح شرقی نوشته هاش برام خیلی قابل درک بود.

از اون موقع تا حالا کلا پنج تا از کارهاش رو خوندم. آخرین چیزی که ازش خوندم همین کتاب “از چی حرف می زنم وقتی از دویدن حرف می زنم” یا با عنوان اصلی What I talk About When I Talk About Running بوده. در غالب عنوان ساده تجارب دویدن هاش موراکامی گوشه ای از بیوگرافی و زندگی روزانش رو با خواننده شریک میشه. مثل همیشه که نثرش خارج از عرف معموله، بیوگرافی نوشتنش هم عجیب و دوست داشتنی هستش. اما به نظرم شرط لذت بردن از کتاب اینه که قبلش چند تا از کارهاش رو خونده باشید و یه شناخت کلی ازش داشته باشید. پس نه به عنوان اولین کتابش اما حتما بعد از سه چهار تا از کاراش بهتون پیشنهاد می کنم که بخونیدش.

خیلی برام جالبه که آدمی با این همه دغدغه و فعالیت شغلی هنوزم وقت می کنه که هر روز چند ساعتی رو به دویدن اختصاص بده و سالی حداقل یک ماراتن بدود (تا حالا بیشتر از ۲۵ تا دویده به علاوه چند تا مسابقه سه گانه). خدای من، پشتکار و سلامت روحی و روانی این ژاپنی ها همیشه من رو مبهوت می کنه.

What-I-Talk-About-When-I-Talk-About-Running

مطلب پیشنهادی

کلنل، محمود دولت آبادی

خوندمش. افسوس. کاش جامعه ما تاب انتقاد تند و زبان تلخ هنرمندهاش رو داشت. نتیجش …

یک دیدگاه

  1. در حین خوندن کتاب ناخودآگاه دوست دارید برید بیرون و بدوید.
    من دو بار در طول خوندنش رفتم و دویدم.
    تصور کردن تعاریف موراکامی از زندگی همیشه برام جالب و ملموس بوده.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *