خانه / جهانگردی / چای در فرهنگ های مختلف

چای در فرهنگ های مختلف

نوشیدن چای سنتی است که به ۲۷۳۷ سال پیش از میلاد مسیح باز می گردد، زمانی که بنا بر افسانه ای، برگ خشک فروافتاده از درختی در ظرف نوشیدنی آب گرم امپراتور چین “Shennong”، طعم آن را مطبوع تر از همیشه کرد. از آن زمان، نوشیدن چای در سراسر جهان گسترش یافت، دستور العمل تهیه و آماده سازی چای نیز در طول زمان متحول شده است.

۱- مراکش

ترکیبی از نعناع، برگ چای سبز، و مقدار سخاوتمندانه ای شکر، چای Touareg (که به عنوان چای نعنای مغربی  نیز شناخته می شود) ترکیب مرسوم چای در این کشور واقع در شمال آفریقا است. برای میهمانان٬ چای در فنجان های شیشه ای زیبا و کمر باریک٬ سه دورر سرو می شود و هر بار طعم آن اندکی متفاوت است. چنانکه در ضرب المثلی آمده است٬ فنجان اول به ملایمت زندگی است٬ فنجان دوم به قدرت عشق و فنجان سوم به تلخی مرگ. امتناع از پذیرفتن هر یک از این سه فنجان به مثابه گستاخی است.

مراکش

۲-تبت
جدال دیرین شیر یا لیمو ترش را فراموش کنید. نظرتان راجع به افزودن کمی کره شور به چای چیست؟ برای تهیه چای سنتی تبت٬ نوعی چای سیاه محلی به نام Pemagul را برای چندین ساعت می جوشانند. سپس شیر٬ نمک و کره محلی Yak Butter اضافه می شوند و سپس این مخلوط هم زده می شود. گفته می شود که این مخلوط در ارتفاعات و آب و هوای سرد تبت بسیار آرامش بخش است.

۳-هند
هند یکی از بزرگترین تولید کنندگان و مصرف کنندگان چای دنیاست. اما از بین همه انواع چای تولیدی و مصرفی٬ شهرت هندوستان بیشتر به مخلوط برگ چای سیاه با انواع ادویه جات از قبیل دارچین، زنجبیل، جوز، میخک، هل و فلفل است. هرچند که دستور تهیه چای در مناطق مختلف متفاوت است اما این چای های با طعم ادویه که غالب پذیرایی از میهمانان در منزل است در هر خیابانی برای خرید پیدا می شود. فروش چای خشک در کوزه های کوچک گلی ساخته شده از خاک محلی بسیار مرسوم است. حتی بعضی از مردم٬ گرد و غبار این کوزه ها را عنصری مهم در طعم چای ملی می دانند.

۴- آرژانتین
در این کشور آمریکای جنوبی٬ Yerba Mate نوشیدنی اصلی است که به آن نوشیدنی خدایان نیز گفته می شود. در کتری کوچکی تهیه می شود و بوسیله نی مخصوصی به نام بومبیلا نوشیده می شود. این چای محلی بین حضار دست به دست چرخانده می شود تا همگی از آن بنوشند و شریک شوند. گفتن لفظ “متشکرم” در این شرایط به معنی نپذیرفتن نوشیدنی و البته توهینی بزرگ تلقی می شود. همچنین “هم زدن” نوشیدنی بوسیله بومبیلا نیز توهین تلقی می شود چرا که توان میزبان را در تهیه چای زیر سوال می برد. بطور سنتی این نوشیدنی بدون شیرینی سرو می شود اما نسل جوان تر شکر و عسل را برای شیرینی به آن اضافه کرده اند.

۵- روسیه

سنت چای در روسیه به روزگار سخت کم رونق گذشته باز می گردد. روزگاری که در آن نوشیدنی و خوراکی می باید به نحوی توزیع می شد تا تعداد بیشتری را سیر کند. در این زمانه کمبود و قحطی بود که سماور وارد فرهنگ روسی شد. به کمک سماور چای غلیظی  تهیه شده و در فنجان های بزرگ سرو می شود. اما هیچ کس اجازه ندارد فنجان خود را با چای پر کند بلکه تنها اندکی از ته فنجان را چای گرفته و بقیه را با آب جوش پر می کنند. روس ها بطور معمول چای را سیاه رنگ می نوشند اما میزبان معمولا شیر و شکر را نیز به همراه آن به میهمانان تعارف می کند. پذیرایی با چای ساده بدون شیرینی، بیسکویت یا چیزی شبیه به آن بی ادبی تلقی خواهد شد.

۶- چین

جشن سنتی چای چینی، Gongfu Tea فرایندی با جزییات بسیار است که حتی طراحی قوری و فنجان ها هم در آن از اهمیت خاصی برخوردار است. از جمله وسایل معمول در این مراسم ظروف مخصوص، صافی، انبرک، حوله، سینی مخصوص و بالاخره فنجان عطر (نه برای نوشیدن که صرفا برای استشمام عطری قوی و تلخ جهت هوشیار کردن قوای بویایی) است.

از میهمانان دعوت می شود که قبل از دم کرن چای، عطر برگ های مختلف را استشمام کنند. این تنها یکی از مراحل بسیار مفصل مراسم است. گرم کردن فنجان ها با گرداندن اولین دور چای تازه دم، مرحله ای دیگر است. برای پر کردن فنجان ها، آنها را به شکل حلقه ای چیده و سپس چای را سرو می کنند.  میهمانان نیز موظف هستند که با دو دست و احترام فنجان را برداشته و پس از نوشیدن چای نیز فنجان را همچنان در دو دست نگاه دارند تا عطر آن را نیز به خوبی استشمام کنند.

۷- پاکستان

در پاکستان نیز چای نوشیدنی معمول و از جمله وسایل پذیرایی از میهمانان است. “چای ظهر”، به عنوان بخشی از سنت منطقه کشمیر، چای ویژه ای است که شامل مخلوطی از پسته، آلو، نمک، شیر و ادویه جاتی مانند هل، دارچین و بادیان رومی است. تشخیص این نوشیدنی با توجه به رنگ صورتی آن کار آسانی است. در مراسم ویژه، این چای به همراه شیرینی جاتی از قبیل نان شیرمال و کلوچه سرو می شود. تهیه این چای با استفاده از شیر بجای آب نیز مرسوم است.

۸- ایران

بعد از آنکه مصرف چای در هند و چین فراگیر شد٬ عطر خوش آن از طریق جاده ابریشم در قرن پانزدهم به خاورمیانه هم رسید و محبوبیت آن منجر به تاسیس و رونق چایخانه ها شد. امروزه چای عنصر اصلی پذیرایی از میهمانان است. چای معمولا بر روی سینی نقره سرو می شود و در کنار آن نبات تعارف می شود. حضور چای در زندگی ایرانیان چنان مداوم است که قوری چای در طول کل روز روی آتش آماده پذیرایی است. در ایران چای عموماً به شکل قوی و غلیظ سرو می شود. بجای آنکه از شکر برای شیرین کردن تلخی چای استفاده شود٬ ایرانیان شما را دعوت می کنند تا حبه قندی در دهان نگاه داشته و سپس چای ا بنوشید.

لینک به مطلب اصلی

مطلب پیشنهادی

گوا

گوا، جنوبی ترین نقطه شبه جزیره هند

درباره این منطقه از هند مطالب خواندنی زیادی در اینترنت یافت می شود. من سعی …

3 دیدگاه

  1. چه پست جالب و رنگارنگی ! نمی دونستم اینقدر تنوع در چای هست !

  2. متشکرم از سایت خوبی که دارید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *