اینجا قصد ندارم از حال و هوای سفر بنویسم و شاعری کنم.نه وقتش رو دارم،نه قلمش.سعی می کنم نکاتی رو که دیدم بصورت موردی بنویسم.

ما از رشت رفتیم به سمت رضوانشهر و صومعه سرا و ماسال.مسیر ماسال رو به سمت ییلاق ادامه دادیم.از طاسکوه گذشتیم و به سمت ییلاق خری دولی ادامه دادیم.

این “خری دولی” khariDooli رو از یکی از اهالی پرسیدم.”خری” به معنای خرم و دولی یعنی جایی که آفتاب زود طلوع میکنه و دیر غروب میکنه.گشتم ببینم دقیق به گیلکی چه معنی میده که پیدا نکردم.احتمالن در بخش نظرات دوستان معنی دقیق این کلمه رو خواهند گفت.

این منطقه واقعا زیباست.مسیر تا پایان جاده آسفالت ۲۵ کیلومتر هست.بعدش خاکی میشه و از میانه راه اسالم به خلخال سر در میاره.اگر ماشین بیابونی داشته باشید،ادامه مسیر بسیار جذاب خواهد بود اما با سواری امکان نداره.

این منطقه چند تا هتل چوبی داره.خونه هایی از کلبه بزرگتر اما تمام چوبی.هتل کوهسار متعلق به آقای کوهساری یکی از اونهاست.ما شب را در هتل کوهسار اقامت کردیم.کامل در ابر و مه قرار داشتیم و شبنم تندی می بارید.

اینجا موبایل آنتن نداره و برق نیست…گفتم زیباست برای همین چیزهاست.آقای کوهساری شب دیزل ژنراتورش رو روشن می کنه و هتل برق دار میشه.ساعت یک شب هم خاموشش میکنه تا فردا شب.وقتی برق نیست.موبایل نیست و آب از چشمه بالادست تامین میشه…یک دفعه احساس میکنی داری زندگی میکنی.سکوت کوه و جنگل و تک و تکوک صدای سگ و گاو و مرغ خروس حال و هوایی ایجاد میکنه که یادت میره خونه کجا بوده.

اما یکی از مهم ترین قسمتهای سفر برای من (و احتمالن شما) بخش شکم هست.اینجا گوشت و لبنیات عالی است.کباب گوسفندی که علف خورده و نه نون خشک،قابل وصف نیست.صبحانه با تخم مرغ محلی و پنیری که من تا حالا ندیده بودم،واقعا عالی بود.

فقط من همه چیز خوار یه چیزی خوردم که توی عمرم چنین چیزی به این بد مزه ای نخورده بودم.اشپل ماهی! البته تا حدودی مقصر هم بودم چون ظاهرا به اشتباه خوردم.یعنی من نصف قاشق گذاشتم روی برنجم و خوردم.چشمتون روز بد نبینه…مزه ماهی خام و چرب و خیلی شور! بعد فهمیدم یه مقدار خیلی کمی اش رو باید با مقدار زیادی برنج کته قاطی کرد.بهرحال من قبل از اینکه راهنمایی برسه،خودم رو نابود کردم.

آقای کوهساری از نبود برق گلایه داشت.می گفت هزینه زیادی داره و تازه وقتی هزینه ۵۰۰ میلیونی رو بخشی اش رو خود اهالی تقبل کردند،محیط زیست نصب پایه های برق رو باعث تخریب جنگل دونسته و جلوی اون رو گرفته.گفتم چرا از کابل زیر زمینی استفاده نمی کنید گفت که بالای یک میلیارد هزینه داره.این شده که برق هنوز به بالای ییلاق نرسیده.پس تا برق نرسیده و موبایل نیومده سری به خری دولی ماسال بزنید.

از ماسال رفتیم به سمت اسالم و از جاده زیبای اون به سمت خلخال حرکت کردیم.خلخال آب گرمی داشت که اهالی خیلی ازش تعریف می کردند.می گفتند از اردبیل میان اینجا.ما هم رفتیم.حدود ۲۰ کیلومتر که به سمت اردبیل حرکت کنید این آبگرم رو می بینید.راستش زیاد تعریفی نداشت.شاید نوع آبش خواص درمانی منحصر به فردی داشته باشه.

مسیرمون رو به سمت اردبیل ادامه دادیم.شب رسیدیم اردبیل و رفتیم به دنبال هتل.هتل شیخ صفی رفتیم که خوشمون نیومد.مرکز شهر بود و زیر زمین یا رخت شور خونه رو کرده بودند پارکینگ!

رفتیم هتل سبلان که تمیز بود اما اتاق ها خیلی کوچیک بوند و اتاق دو تخته رو شبی ۷۶ تومن می داد.بنابراین تصمیم گرفتیم بریم سرعین.اونجا قضیه فرق می کرد.پر از هتل و هتل آپارتمان بود با قیمتهای خیلی خوب.مثلن هتل آپارتمان تمیز و مرتب دو خوابه شبی ۴۰ تومن بود.همونجا لنگر انداختیم.

اینجا شهر سرشیر و عسل و آبگرم بود.بر خلاف تصورم بربری درست و درمون پیدا نکردیم.بیشتر سنگکی آزاد پزی بود.انگار ترکهای اینجا با بربری رابطه خوبی نداشنند.آبگرم ایرانیان رو امتحان کردیم.جای بزرگ و تمیزی بود.حتمن سری بهش بزنید.یک روز صبح هم مسیر پیست اسکی الوارس و چشمه گورگور را دنبال کردیم.جاده ای پر پیچ و خم و کوهستانی با مقداری خاکی.چشمه گور گور هم یک ساعتی پیاده روی داره.در کل این دو جا رو اصلن توصیه نمی کنم.مگر به قصد اسکی.راه تابلوهای در هم بر همی داره و گم شدن مسافرین احتمالن ممد حیات و مفرح زاد اهالی منطقه است!

ما مسیر فلشهای راهنما رو دنبال کردیم و از وسط یک روستا،بعد از وسط یک روستای دیگه و یک پل خراب سر درآوردیم!

اما کمی هم از عسل خریدن واسه تون بگم.اول اینکه صنف عسل فروش همگی بقیه رو متهم به تقبل می کنند و از هر کدوم بخری پیش خودت میگی خوب شد اومدم پیش این آقا خویه وگرنه سرم کلاه رفته بود (با لهجه بوشفک بخونید).بعد هم مطمئن میشی که دفعه قبل که عسل خریدی سرت کلاه رفته.

یکی از زنبور دار ها می گفت عسل آویشن و گون این حرفها همش مزخرفه.مگه میشه زنبور رو مجبور کنی بره روی یه گل بشینه فقط؟ اینها همش تقبل هست (اینها رو هم با لهجه اردبیلی بخونید لطفا)

یکی دیگه شون می گفت هر کی میگه زنبورهای ما آب شکر نخورده اند دروغ میگه.اینجا توی سرعین حدود ۲۰۰ تا مغازه عسل فروشی هست…هر کدوم هم حدود یک تن عسل دارند،مگه چقدر گل هست که بشه اینقدر عسل تولید کرد؟همه آب شکر میخورند اما کم و زیادش مهمه.

اینها رو از تجربیات خودم اضافه می کنم.

۱  از زنبور دار های بین راه خرید کنید به شرطی که حداقل ۵ کیلومتر خارج شهر باشند چون زنبور ها برای خوردن آب ممکنه برن سراغ گندآب های شهری.در کل از اینها خرید کنید،هم به تولید کننده واقعی کمک کرده اید و هم به جیبتون.

۲  یا عسل رس کرده (رسوب کرده) بخرید و یا از فروشنده بپرسید که آیا رس میکنه یا نه.رس کردن عسل حالتی است شبیه شکرک زدن مربا.چون مردم ما به اشتباه عسل رس کرده رو با شکرک زده یکی می دونند و اون رو دوست ندارند،زنبوردار ها عسل رو حرارت میدن تا دیگه رس نکنه.اینکار باعث از بین رفتن خواص مفید عسل میشه و کیفیت اون رو پایین میاره.

در نظر داشته باشید عسل بعد از حدود یک ماه در یخچال و حدود یکسال در دمای محیط رس میکنه.پس عسل رس کرده عسل خوبی است.

۳  رفتم گفتم عسل خوب میخوام.فروشنده پرسید که واسه خودم میخوام یا سوقات؟ گفتم چه فرقی داره؟ توضیح داد که عسل خوب واسه سوقاتی کیلویی ۵ تومن داره و عسل خوب واسه خونه کیلویی ۱۰ تومن!

مونده بودم چی بگم.اینهم گوشه ای دیگه از فرهنگ والای ایرانی اسلامی ما.مشخصه که درخواست مکرر مشتری باعث شده که فروشنده به چنین تفکیکی برسه.اونهایی که واسه مون اینقدر عزیز هستند که در سفر به یادشون باشیم،اینقدر عزیز نیستند که همون عسلی که خودمون می خوریم،واسه اونها هم بخریم.این نشون میده سوقاتی خریدنمون هم از روی اجبار و رفع تکلیف و ریاکاری است.

در برگشت کنار ساحل و جنگل گیسوم هم ایستادیم.مسلمان نشنود کافر نبیند…یه چیزی شبیه محلهای دفن زباله بود.فاجعه بود.آب بی نهایت کثیف و بین درخت ها تا چشم کار می کرد زباله ریخته بود.آب چیزی شبیه شیرابه زباله بود! (با کمی اغراق). یک پارچه نوشته بزرگ هم نوشته بود که با روزه خواری در ملاعام به شدت برخورد میشه.دو تا دکه شبیه رستوران هم بود که ما ترجیه دادیم از درشون وارد نشیم و ساحل گیسوم رو ده دقیقه ای ترک کردیم.

در کل جنگلهای شمال به شکل عجیبی مملو از زباله شده و کسی هم به فکر نیست.فقط کافیه برای مدت کمی کنار جاده توقف کنید تا نظرتون نسبت به زیبایی جنگلهای شمال عوض بشه.من کنار جاده پوشک پر از کثافت بچه دیدم.تصور کنید مادر محترمی رو که بچه رو تو ماشین عوض میکنه و پوشک پر از کثافت رو از پنجره بیرون پرت میکنه؟!

کی قراره این چیزها اصلاح بشه نمی دونم.چطور قراره این رفتار ها اصلاح بشه نمی دونم.

انفجار دکل بر روی چاه ۲۴ نفت شهر ۴ کشته و ۱۲ نفر زخمی

۸۹/۵/۳

انفجار در پتروشیمی خارک و کشته شدن ۴ نفر و زخمی شدن ۷ نفر

۸۹/۵/۱۳

انفجار در مجتمع پتروشیمی پردیس و کشته شدن ۵ نفر و مجروح شدن۲ نفر دیگر

برای بررسی علل اینگونه حوادث با چند نفر از همکاران اداره ایمنی و آتش نشانی و همکاران بخش های فنی و مهندسی صحبت داشتم ومشکلاتی عنوان شد که بطور خلاصه عبارتند از:

۱ ضعف مدیریت ارشد سازمان

بروز بی انگیزگی میان مدیران ارشد بخاطر زمان بسیار کوتاه دوره مدیریت آنها بطوریکه توانا ترین مدیران را در انجام برنامه ریزی و مدیریت سازمان دچار ضعف می کند. بماند که خط مشی سازمان تعریف شده است و نباید با تغییر مدیریت خللی در آن ایجاد شود. همچنین عدم پاسخ گویی در قبال حوادث.برای نمونه می توان اشاره کرد به انفجار کارخانه تنگ بیجار (دیماه ۸۷) که منجر به نابودی کامل تاسیسات مجتمع تفکیک گاز تنگ بیجار گردید.مدیرعامل وقت شرکت نفت مناطق مرکزی اکنون مدیرعامل شرکت ملی پخش و پالایش فرآورده های نفتی است.

چنین عملکردی در نهایت منجر به این می شود که هر اتفاقی را به گردن تجهیزات و اپراتورهای آنها بی اندازیم و خود به عنوان مدیر ارشد پاسخگو نباشیم و برای حوادث آتی هم پروایی نداشته باشیم.به یاد بیاورید مدیرعامل تویوتا را که بخاطر ضعفی که در خودروهای بفروش رفته آن شرکت مشاهده شده بود، در مقابل دوربین های خبری تا کمر خم شد و عذرخواهی نمود.

۲ عدم توسعه شاخصه های نیروی انسانی

آموزش های فنی نیروی کار کافی نیست و ادارات آموزش به بهانه کمبود بودجه و … نمی توانند آموزش های بدو خدمت و حین خدمت را بطور شایسته ای ارائه دهند.نیروی کار هم که ماشااله در دانشگاه انواع مهارتها را بخوبی فرا گرفته و آماده ورود به صنعت است!!!

تمرکز واحدهای ستادی در تهران و نبود انگیزه کافی از لحاظ مالی یا ارتقاء شغلی در واحدهای صف یا مناطق عملیاتی نیز مزید بر علت گشته تا نیروی کار بعد از مدتی انگیزه ای برای کار در مناطق بد آب و هوا و با شرایط سخت عملیاتی نداشته باشد.از سوی دیگر واحدهای ستادی، وظیفه سرویس دهی به واحدهای عملیاتی را فراموش کرده اند.این واحد ها در عمل  تبدیل شده اند به مکانی برای گذران دوره پایان خدمت و استراحت یا شانسی بزرگ برای برخی نور چشمی های از راه رسیده و بی تجربه.البته در این بین  نباید شایستگی و درایت تعداد زیادی از متخصصین شاغل در واحد های ستادی را نیز از نظر دور داشت.

۳ استفاده از تجهیزات فاقد استاندارد

بخاطر شرایط تحریم،صنعت نفت ما عملا تبدیل شده به فیلد تستی برای تجهیزات چینی تا با آزمون و خطا معایب دستگاه ها و تجهیزات خود را یافته و بعضا درصدد رفع آن برآیند.کمتر تجهیزی یافت می شود که استانداردهای اروپایی و آمریکایی را پاس کرده باشد.زمانی استاندارد سختگیرانه API امریکا در صنعت نفت ما جاری بود.من آماری از حوادث سالهای دور صنعت نفت در اختیار ندارم اما فکر نمی کنم تابحال شاهد کشته و زخمی شدن حدود ۳۴ نفر در کمتر از ۳ ماه بوده باشیم.

۴ عدم اجرای صحیح روشهای اجرایی و سلب اختیار از ادارات ایمنی و آتش نشانی

در بسیاری از مناطق، ادارات ایمنی و آتش نشانی فاقد قدرت اجرایی کافی برای توقف کار ناایمن هستند.اهمیت اقتصادی و تبلیغاتی اجرای پروژه ها گاهی بر انجام کار ایمن ارجحیت یافته و سبب بروز مشکل می شود.در تمام صنعت نفت برای، طراحی،ساخت،نصب،اجرا،پیش راه اندازی و راه اندازی،بهره برداری و از سرویس خارج کردن تجهیزات استاندارد ها و روش های اجرایی (پراسیجرهای) مشخص وجود دارد و در صورتیکه این پراسیجرها به دقت و وسواس انجام شوند،انجام کار ایمن دور از دست نخواهد بود.

توجه به آسیب های اقتصادی و ضربات سنگین روحی و روانی که به پرسنل باقی مانده از حوادث وارد می شود مقوله ی گسترده ای است که نیزمند بحث روان شناسی و تخصصی است.صدمات جبران ناپذیری بر خانواده افراد کشته شده وارد می شود که تا سالهای متمادی، خانواده با آنها دست به گریبان است و خیلی ساده از کنار آن عبور می شود.سیزده خانواده در طول فقط تابستان امسال بی سرپرست شده اند.کاش مجلس محترم حداقل از وزیر محترم نفت در این خصوص سوال می کردند و کاش خود ایشان نه استعفا که دست کم عذرخواهی می کردند و قول برخورد با مسببین حوادث را می دادند.کاش نتایج کارشناسی علل حوادث در اختار سایر ادارات قرار می گرفت تا با نگاه به آنها در صدد کاهش ریسک فعالیت ها باشیم.کاش عبرت می گرفتیم

اصل خبر

وی با بیان اینکه هم دانش فنی این کار را داریم و هم نیروهای بسیار نترس و مردانی که در دل آتش تا ۲ متری فلر پیش می‌روند در میان ما حضور دارند تصریح کرد: نزدیک فلر و دهانه چاه جایی است که در صورت قطع آب همه پودر می‌شوند اما ما زمانی که می‌خواهیم عملیات را شروع کنیم این کار را با نام مبارک حضرت زهرا (س) کلید می‌زنیم و جلو می‌رویم و توکل نیروها نیز بسیار قوی است.

مدیرعامل شرکت نفت مناطق مرکزی اضافه کرد: ذره‌ای رعب در دل ما وجود ندارد که به عنوان مثال اگر آتش برگشت یا جهت باد عوض شد چه باید بکنیم کما اینکه ما در ۲ متری فلر چاه سیم بکسل ۲۰۰ ـ ۳۰۰ کیلیویی را ۳ ـ ۲ نفری را نصب می‌کردیم و ترسی در دل هیچ کس وجود نداشت.
وی افزود: صدای آتش در حین عملیات به قدری مهیب است که صدای همدیگر را نمی‌شنویم و تنها با فریاد یا علائم دست و صورت یا هم ارتباط برقرار می‌کنیم.

نزدیک شدن به فاصله دو متری آتشی که از درون چاه زبانه می کشد؟!! البته تاکید شده که توکل افراد بسیار قوی بوده.خدا را شکر.

شجاعت و نترسی شاخصه بعدی است که آمریکاییها واقعا فاقد آن هستند ما در اولویت‌بندی‌ها با وجودی که برای جان خود ارزش قائل هستیم اما نظام را بر جان خودمان ارجح می‌دانیم.

آقای فکور مدیرعامل فکور

تصمیم‌گیری آمریکاییها در این زمینه به شدت محافظه کارانه و مبتنی بر عدم ریسک است اما در این مقوله‌ها انسان‌های شجاع مورد نیاز است که حاضر به ریسک و خطر باشند و تیم‌های عملیاتی ما همه همینطورند چنانکه ما تا ۲ متری دهانه رفتیم و کسی از این مسأله که چه خواهد شد ترسی نداشت کما اینکه به دلیل مصرف بالای اکسیژن آتش، ممکن بود خلاء ایجاد شود و ما را به درون خود بکشد.

اینجا دوباره تاکید می کنند که “ما” تا ۲ متری دهانه چاه رفتیم و ممکن بود چاه “ما” را به درون خود بکشد.کاش مسئولین گینس رو هم خبر می کردید برادر.

BP بر طبق اطلاعات منتشره چند میلیارد دلار برای مهار نشت نفت هزینه کرده‌ است و برآورد آنها به مراتب از هزینه آنها تاکنون بیشتر است اما ما برای مهار این چاه ۱ میلیارد تومان هم هزینه نکرده‌ایم.

مقایسه جالب چاه آب عمیق با چاه خشکی

نمره اش توی imdb هنوز ۸٫۷ هست اما هر هفته ۵ درصد از محبوبیتش داره کم میشه.چند هفته ای هست که این قضیه ادامه داره.

در نهایت با کمال تاسف باید بگم بجز چند تا اپیزد اولش (خصوصا اولین اپیزود) بقیه اش حرفی برای گفتن نداشت.از سیزن چهار تا شش که رسمن به شعور بیننده توهین میشه و آدم احساس “لباس پادشاه” رو پیدا میکنه.

حس می کنم لاست رو در واقع باید به تیم نویسندگی و کارگردانی مجموعه نسبت داد.اینها خودشون در کلاف سردرگمی که تنیده بودند گم شدند و در نهایت مطمئن هستم حتی خودشون هم گاهی فراموش می کرددند قصه به کجا رسیده.

قسمتهای اول داستان زندگی افراد قبل از سقوط به زیبایی به تصویر کشیده میشد.بعد اینقدر داستان پیچیده شد که در نهایت اینی شد که دیدید.

در کل اما بسته به اینکه چقدر با مجموعه ارتباط برقرار کنی،میتونی از سریال لذت ببری.لاست خیلی طرفدار داره و خیلی هم جایزه برده و خیلی ها در نقاط مختلف دنیا دوستش داشتن.

کی از رو کی کپ زده؟ من فکر می کردم فقط دانشجو ها مشق کپی می کنند و چینی ها (البته همه چیز رو).ننگ بر این کره که حتی سرود ملی هم از خودش نداره و مال ما رو دزدیده.

می تونید از اینجا دانلود کنید و خودتون قضاوت کنید.دقت کنید خصوصا از ثانیه ۳۰ به بعد.

{……………………………………………………………………….}

{……………………………………………………………………….}

{………………………………………………………………………}

فیلم در حال و هوای دهه ۵۰ میگذره.اونچه که خیلی به نظرم جلب توجه کرد،شباهت عجیب فیلم به “The Others” بود.مساله دیگه نماهایی بود که از عرشه کشتی یا داخل اتومبیل در حال حرکت برداشته شده بود.اینها هم شباهت عجیبی به کارهای هیچکاک داشت.منظورم اینه که شما کامل متوجه میشید که صحنه ها داخل استدیو فیلمبرداری شده و راننده به هیچ عنوان در حال رانندگی نیست!

من فکر می کنم اسکورسیزی به عمد میخواسته حس و حال دهه ۵۰ میلادی و فیلم های هیچکاک رو به بیننده القا کنه.اگر با این دید خوشبینانه به این مساله نگاه کنیم،تقلید فیلمنامه از “دیگران” غیر قابل انکار هست.

بهرحال کم کم ارزش و اعتبار IMDB برام زیر سوال رفته.این فیلم نباید ۸ از ۱۰ میگرفته.اگر مرجع معتبرتری برای ارزشگذاری فیلم ها سراغ داشتید اعلام کنید.

ما ساعت ۴ صبح با ماشین خودمون از اراک راه افتادیم.بعد از گذشتن از درود ساعت ۶٫۵ روستای چشمه خیه بودیم.ماشین رو در پارکینگ نسبتن مرتب پارک کردیم و راه افتادیم.

اینجا بازار خر و قاطر گرم بود.عده ای که سن و سالی داشتند یا خیلی وسیله همراهشون بود،بارشون رو به قاطر و الاغ می سپردند و سبک بار دنبال الاغ و صاحبش می دوییدند.بدی خر همین بود که سرعت کاروان چهارپا خیلی زیادتر از آدمیزاد با دست خالی است.

ما کوله های خوبی بسته بودیم.هر نفر حدود ۱۳ کیلو بار همراه داشتیم.ساعت ۷ صبح راه افتادیم.۵ ساعت پیاده روی داشتیم که حدود ۴۵ دقیقه اش رو استراحت کردیم.

مسیر اینطور هست که کمتر از یکساعت تا بالای سراشیبی تند پنبه کار راه هست.از پنبه کار ۱٫۵ سراشیبی سنگینی پیش رو است.توقف بعدی چشمه پایین گردنه پنبه کار هست که باید استراحت کرد.از اینجا دوباره یک ساعت تا چشمه آب سفید راه بود.اینجا هم میشد استراحتی کرد چون بمدت یکساعت شیب نسبتا طولانی پبش رو بود تا سر گردنه خدا قوت که سربالایی سنگینی داره.بعد از این خدا قوت دیگه تا دریاچه بیشتر از ۲۰ دقیقه راه نیست.

زمان طی مسیر بستگی به آمادگی بدنی اعضا تیم داره.بین ۴ تا ۶ ساعت نرمالش هست.

محل اقامت در کنار دریاچه محوطه وسیعی بود که توسط محیط بانان به خوبی مدیریت میشد.تعدادی سکوی سیمانی جهت برپا کردن چادر وجود داشت که کنار هر کدوم نور افکن با صفحه خورشیدی وجود داشت.البته فقط دوتاشون روشن میشدند.

در چند نقطه شیر آب قرار داده شد و خلاصه همه چیز به نسبت دور افتادگی منطقه مرتب بود.در بدو ورود برگه ای حاوی اطلاعاتی در مورد دریاچه و بایدها و نبایدها به بازدید کننده ها داده میشد.خوشحال شدیم که همراه این برگه تعدادی کیسه زباله جهت جمع کردن زباله ها و تحویل اونها داده میشد.

زباله ها توسط محیطبانان جمع آوری و چند روز یکبار آتش زده می شدند.در کل عملکرد محیط بانان واقعا عالی بود.جا داره همینجا حسابی بهشون خدا قوت بگیم و تشکر کنیم.

توضیحات بیشتر رو در داخل گالری عکس ها میدم

در برگشت تا چشمه پایین پنبه کار برگشتیم.از اونجا به توصیه مرد دکه دار وارد دره رود گهر شدیم.مسیر سنگلاخ و سختی رو طی کردیم تا رسیدیم دره گردو و آبشار بسیار زیبای اون رو دیدیم.این دره بسیار بکر بود و البته به دره خرس هم مشهور هست.انگور وحشی،بادام کوهی و پسته کوهی به وفور دیده میشد.انگورها تازه به گل نشسته بودند و بوی بسیار شیرینی داشتند که من تا به حال تجربه نکرده بودم.بوی گل انگور!

مسیر برگشت از دره گردو تا بالای پنبه کار وحشتناک بود.دو ساعت سربالایی بسیار سنگین.البته برای ما که مسیر دریاچه تا دره را هم طی کرده بودیم،خستگی واقعن مضاعف بود.تا رسیدن به ماشین ۹ ساعت پیاده روی سنگین داشتیم.

زشتی های سفر:

1. همچنان ریختن زباله یکی از بزرگترین مشکلات کوهنوردی و طبیعت ما است.هیچ تلاشی هم در جهت ارتقا فرهنگ مردم صورت نمی گیرد.
2. بیشتر بازدید کننده های دریاچه جوانان مجردی بودند که برای مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی مشرف شده بودند.کمی که هوا تاریک شد،شروع کردند به عربده کشی!خنده های وحشتناک و کل کل با الاغ ها.یکی از خرها (حالا به دلیلی) شروع می کرد به عرعر،اینها هم جواب می دادند و خر دیگری دوباره و دوباره…در واقع مثل صفحات آخر “قلعه حیوانات” نمی شد حیوان را از انسان و انسان را از حیوان تمیز داد.عربده کشی تقریبا تا صبح ادامه داشت.
3. به شکل عجیبی این  مردم به شکستن شاخه های درخت و دود راه انداختن و کباب درست کردن علاقه دارند.تمام محوطه پر از دود شده بود.من هم با میگرنم و قرصهایی که همراه نداشتم،فقط زیر لب فحش می دادم به در و دیوار.آخه من نمی فهمم آدم میمیره اگه رفت بیرون کباب نخوره؟! خیلی خوب اعتیاد داری به جوجه کباب،زغال با خودت بیار.اصلن اونجا مغازه هست بخر.چرا شاخه های درخت رو میشکنی؟! حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ چادر زده شده بود که تقریبا کنار همه آتش بزرگی برپا بود.تصور کنید چه حجم چوب با هر بار یورش این جماعت از بین میره.خلاصه اینکه اگر فکری به حال این مساله نشه،بزودی شاهد تخریب کامل جنگل کنار دریاچه خواهیم بود. (کارد بخوره به این شکم،یارو گوسفند با خودش آورده بود!!!)
4. محیط بانان و فروشنده های بومی منطقه رفتار بسیار دوستانه و با محبتی داشتند و بی نهایت مهمان نواز بودند اما امان از دست لرهای گردشگر.اینها گهر را متعلق به خود می دانند و اگر می فهمیدند لر نیستی از کوچکترین آزار و اذیتی فروگذار نبودند.بد نیست بدانید اهالی درود، دریاچه را متعلق به خود می دانند.ازنا هم به همچنین.کاش دل می سوزاندند و بجای اینکه به گردشگران پرخاش و تندی کنند،یاد می گرفتند از اجاقهای سفری گازسوز استفاده کنند و کباب و جوجه کباب را برای منقل خانه بگذارند.

در انتها چند نکته:

1. سفر به تجربیات انسان اضافه می کند و دوره فشرده یادگیری صبر و استقامت است.سفرهای اینچنینی را از دست ندهید.مخصوصا اگر دوستی که تجربه کوهنوردی و بیابانگردی بیشتری نسبت به شما دارد،پیشنهاد سفر را مطرح نماید.
2. کفش مناسب و راحت بسیار حیاتی است.از پوشیدن کفش نو خودداری کنید.ترجیحا کفش ساقه بلند و سبک و مخصوص راهپیمایی استفاده کنید.
3. جوراب ضخیم ساقه بلند برای جلوگیری از آسیب پا و تیغ و خاشاک
4. باتوم یا چوب دست نیز کمک زیادی به شما می کند.
5. جهت خرید کوله و جمع کردن کوله نهایت دقت را داشته باشید و از کسانی که تجربه کوهنوردی دارند حتمن کمک بگیرید.
6. کلاه مناسب،عرقگیر و عینک آفتابی فراموش نشود.
7. کرم یا لوسیون ضد پشه و کرم مخصوص بعد از گزیدگی همراه داشته باشید.
8. جعبه کوچکی از کمکهای اولیه همراه داشته باشید.
9. خرمای خشک یا کشمش در جیب خود بریزید تا هنگام حرکت با کمبود انرژی مواجه نشوید.
10. خیار و نمک در راهپیمایی طولانی همراه داشته باشید چون تعریق زیاد شما رو با کمبود نمک مواجه میکنه.قرص نمک هم هست که من تجربه ای ندارم.
11. آب آشامیدنی متناسب با برنامه سفر همراه داشته باشید.نه کم و نه زیاد.
12. در کوه به همدیگر کمک کنید.صبور باشید و از شرایط بدی که ناخواسته بوجود می آید،عصبی نشوید و فراموش نکنید برای چه به کوهستان آمده اید.

سرزمین زیبایی داریم و قدر آنرا بدانیم.پتانسیل توسعه گردشگری و ایجاد اشتغال با سرمایه گذاری نه چندان زیاد قابل دسترس است.آنهم در استانی مانند لرستان که با بیکاری دست به گریبان است.گردشگری داخلی هر چند خوب است اما بازده اقتصادی ورود گردشگر خارجی و ارز همراه را ندارد.

شما تصور کنید شهر دورود یک فرودگاه کوچک دارد.این مسیر ۱۸ کیلومتر پیاده روی تا دریاچه تله کابین ساخته میشد و نزدیک دریاچه هتلی بود و سیستمهای تصفیه پساب جهت حفظ آب و خاک منطقه وجود داشت.

همه اینها بهمراه تبلیغات مناسب میتوانست معیشت مردم منطقه را دگرگون کند.فروش محصولات صنایع دستی،گیاهان دارویی،محصلات لبنی عشایر و …در کنار درآمد ناشی از گردشگری طبیعت، باعث فقرزدایی و خشونت زدایی از منطقه میشد.کل سرمایه گذاری مورد نیاز را اگر مقایسه کنید با بهترین صنایع، از لحاظ ضریب اشتغالزایی و ایجاد توسعه و رشد فرهنگی که بدنبال داره،رقم قابل توجهی نیست.

حسن کاکی کاروانی در گفت‌وگو با خبرنگار شانا از محل حادثه با تأکید بر این که حادثه میدان نفت‌شهر به‌طور قطع با مسائل فنی و ایمنی ارتباط ندارد، افزود: علت حادثه را باید در رفتار مخزن جست‌وجو کرد.

وی با گزارش از محل حادثه، تصریح کرد: به علت شکستگی در سازند و در لایه‌های بالایی مخزن، گاز از طریق این لایه‌ها به سطح زمین راه پیدا کرده و انفجار صورت گرفته است.

کاروانی یادآور شد: کارکنان دلیر دکل حفاری، پس از مشاهده حادثه، دکل را ترک نکرده و اقدام‌های ایمنی لازم را انجام داده و شیرهای ایمنی و مهار چاه (BOP) ها را بسته‌اند، اما به دلیل شدت حادثه، اقدام‌های آنها مانع از توسعه آتش‌سوزی و انفجار نشده و سرانجام سه نفر از کارکنان به شهادت رسیده و تنی چند نیز مصدوم شدند.

مدیر عملیات خشکی شرکت حفاری شمال با بیان این که گاز از جای جای زمین اطراف دکل بیرون زده و منفجر شده است، اظهار داشت: هم‌اکنون با توجه به نشت نفت از نقاط مختلف، تمام سطح محوطه پیرامون دکل در حال سوختن و محوطه دکل حفاری حدود ۱۴۰ در ۱۷۰ متر است.

به گفته کاروانی، ارتفاع آتش به حدود ۷۰ متر می رسد و دکل در میان دود و آتش است و هم‌اکنون امکان مشاهده و دسترسی به آن وجود ندارد.

پایان خبر شانا

سوال:

اگر گاز خارج از دهانه چاه نشت کرده،BOP قرار بوده چکار کنه؟!وقتی مته هنوز به سازند تولیدی نرسیده و نشت گاز داره کل دکل و افرادش رو به خطر میندازه، بستن بی او پی ها چه کاری بوده؟!

چطور از نقاط مختلف نفت نشت میکنه؟وقتی مته هنوز به کپ راک نرسیده چی باعث انتشار نفت در سطح زمین شده؟

آقای مدیر کاش قبل از اینکه جوونهای مردم رو به کشتن بدی رفتار مخزنت رو بهتر بررسی کرده بودی.می رفتی باهاش حرف میزدی و از اخلاق گندش جویا می شدی.احمقانه ترین جمله ای که یک مدیر میتونه بگه”حادثه میدان نفت‌شهر به‌طور قطع با مسائل فنی و ایمنی ارتباط ندارد”

خبری هم در نفت نیوز منتشر شده و منبع رو شانا عنوان کرده که من نتونستم اصل خبر را در شانا پیدا کنم.

“علت حادثه هنوز به درستی مشخص نشده است

مدیرعامل شرکت حفاری شمال همچنین در باره علت حادثه توضیح داد: نشت گاز از چند روز گذشته محرز و به دنبال آن اقدام‌های لازم نیز انجام شده و نشتی مهار شده بود.

وی ادامه داد: تا روز گذشته (جمعه ۷ خرداد) نشتی مهار شده و چاه ایمن شده بود؛ اما در ساعات اولیه امروز (شنبه ۸ خرداد) گاز از مقاطعی خارج از محل حفاری نشت کرد و منفجر شد.

به گفته خادمی، چنانچه نشت گاز از داخل حفره باشد، قابل کنترل است، اما چنانچه این نشتی در خارج از حیطه کار و حفره‌ها باشد، کنترل و مهار آن بسیار دشوار است.

وی با بیان اینکه حادثه حریق چاه ۲۴ نفت شهر بسیار پیچیده‌تر از حادثه چاه ۲۳ کنگان است، اظهار داشت: گاز در خارج محوطه عملیات حفاری به سطح زمین نشت کرده و منفجر شده و هنوز دلیل آن به درستی مشخص نشده است.

خادمی تصریح کرد: ممکن است لوله جداری یکی از چاه‌ها در عمق‌های پایین پاره شده باشد و گاز به سطح نشت کرده باشد؛ همچنین ممکن است یک بسته گازی محصور شده در لایه‌های نزدیک به سطح زمین، راهی به سطح یافته و منفجر شده باشد که در این صورت گاز تا فردا می‌سوزد و تمام می‌شود.

وی همچنین ایجاد شکستگی در مخزن نفت‌شهر را عاملی محتمل خواند و گفت: ممکن است علت این حادثه، شکستگی مخزن باشد.

مدیرعامل شرکت حفاری شمال با بیان اینکه هم‌اکنون دلایل و ابعاد مختلف حادثه در گروه عملیات مهار چاه ۲۴ نفت‌شهر در دست شناسایی و بررسی است، تأکید کرد: هنوز اطلاعات ما در باره حادثه میدان نفت‌شهر تکمیل نشده و با تکمیل اطلاعات، اطلاع‌رسانی شفاف و به موقع از سوی رسانه‌ها در این زمینه ضروری است.”

پایان خبر نفت نیوز

سوال:

در صورت وجود گسل چطور اداره مخازن متوجه آن نشده بوده؟!

مشخص نیست نفت در محوطه نشت کرده یا گاز؟اگر گاز بوده چرا تمام نشده.بین صحبتهای مدیر خشکی و مدیرعامل حفاری شمال در این مورد تناقض هست.

جا دارد از مدیرعامل نفت و گاز غرب هم گلایه کنیم که در مصاحبه با خبرگزاری جمهوری اسلامی، حتی اشاره ای به کشته شدگان و مجروحان حادثه نکرد و زحمت یک تسلیت خشک و خالی را هم به خود نداد.