آمستردام: پایتخت هلند با جمعیتی ۷۴۰ هزار نفری یکی از شهرهای دوست داشتنی اروپا و یکی از مقاصد توریستی که البته بیشتر خود اروپایی ها توریست هاش رو تشکیل می دن. باید اعتراف کنم برخلاف پاریس و لندن اینجا چینی و ژاپنی چندانی ندیدم. ساختار شهر خیلی جالبه، کلا ساختار شهرهای هلندی بر پایه کانال های داخل شهر بنا شده. نیم دایره های پشت سر همی رو در نظر بگیرید که همون کانالها هستند و در بین این کانالها خانه ها قرار گرفتند.

دیدن آمستردام برای توریست ها خیلی راحته،‌حتی نیازی به مترو و تراموا و اتوبوس هم نیست، فقط قدم باید زد.  حتی در نقشه های توریستی شهر هم مسیرهای پیشنهادی پیاده روی کاملا مشخص شدند.

از مهمترین دیدنی های شهر گذشته از ساختار قدیمی خانه ها و خیابان ها و تعداد خیلی کم ماشین ها در مقایسه با تعداد بیشمار دوچرخه ها میشه به موزه ها اشاره کرد. کدوم آدم عاشقیه که کتاب “شور زندگی” رو خونده باشه و دوست نداشته باشه تابلوی “سیب زمینی خوران” ونسان ونگوک رو از نزدیک ببینه. تا جایی که می دونم این موزه ونسان شلوغ ترین موزه شهر هم هست.موزه مادام توسو رو هم دیدم که تو مرکز شهر بود، چهره های جدید اضافه شده هم باراک اوباما و دیوید بکهام بودند، خلاصه اگه دوست دارید با مشهورترین خواننده ها، بازیگرهای سینما و بازیکنان فوتبال یا سیاستمدارها عکس تکی بگیرید بشتابید و ۴۰ یورو ناقابل هم البته آماده کنید.

خیابان Red Light هم از دیگر دیدنی های معروف آمستردام که اکثر توریست ها اونجا هم سری می زنند و صد البته باید مواظب باشند که اگه تو اون خیابان هوای عکس گرفتن به سرشون بزنه ممکنه با واکنشهای خیلی تندی مواجه بشند.

میتونید روی کانالهای داخل شهر سوار قایق بشید و گشتهای یک ساعته یا ۲۴ ساعته داشته باشید،‌گشتهای یک ساعته تا جایی که یادمه حدود دازده یورو هزینش بود، به یک بار امتحان کردنش می ارزید اما نباید انتظار داشته باشید که مثل قایق سواری های پاریس روی رود سن هر طرف سرتون رو می چرخونید ساختمان های خارق العاده ببینید. اما چیزی که اینجا براتون جالب خواهد بود تعداد بیشمار خانه های قایقی هست که در کنار تمام کانالها به چشم می خورند و ظاهرا در زمان هیپی گری و رواجش در اروپا این خانه ها خیلی مد بودند،‌حالا بشتر گل و گلدان توش می بینید و البته مالیات های گزافی هم بسته به اینکه در کدام کانالها یاشند و قایقشون چقدر بزرگ باشه باید بپردازن.

میدان Dam هم در مرکز شهر و مقابل موزه مادام توسو محل تجمع قشنگیه که می تونید فارغ از رسومات دست و پا گیر سنتی خودمون راحت رو پله ها یا رو زمین بشنید و عبور و مرور مردم شاد و بی غم پایتخت هلند و صد البته توریستها رو در کنار پرواز انبوه کبوتر ها و عبور و مرور ترامواها و دوچرخه ها تماشا کنید.

آمستردام شهریه که درش استعمال مواد مخدر هم آزاده و این هم برای جوانان غربی جذابیت دیگه ایه که هر از چندی برای چند روز به آمستردام برند.

حمل و نقل بین شهری: سیستم حمل و نقل بین شهری هلند هم مثل خیلی دیگه از کشورهای مرکزی اروپا در درجه اول مدیون سیستم فوق العاده ریلی هستش. ما از لیدن تا امستردام نیم ساعت راه داشتیم که قطار های بین شهری بطور منظم ودر فواصل پانزده دقیقه ای در این مسیر رفت و آمد میکردند و هزینه هم برای رفت و برگشت ۱۵ یورو بود که خوب البته بستگی به مسافت داشت و برای شهرهای دیگه قیمت متفاوت بود. شاید در نظر اول خیلی گرون به نظرتون بیا داما باید اضافه کنم که این برای ما مسافرها بود که فقط چند روزی اونجا بودیم. میشد بلیط های ماهیانه گرفت که قیمت رو نصف می کرد و تازه همون رو هم کسانی که شاغل بودند شرکتهاشون تقبل می کردند.

سیستم چک کردن بلیط هم مثل خیلی دیگه از شهرهای اروپا بر پایه “اصل را بر خیر بگذار اگر عکسش ثابت شد دهنشان را سرویس کن” بنا نهاده شده بود. بلیط رو در ورودی چک نمی کردن بلکه بطور رندوم هر از چندی میامدن تو قطار و بلیط ها رو چک می کردن و اگه کسی همراهش نبود ۶۰ یورو جریمه میشد.

بله درسته، همون طوری که حتما به ذهن فعال ایرانی شما هم رسیده خیلی بیشتر صرف می کنه که آدم بلیط نخره و هر از چندی جریمه رو بپردازه بخصوص اگه شرکتی هم در کار نباشه که پول بلیط هاتونو تقبل کنه و این همون کاریه که برادران سیاه پوست ما می کنن. نکته جالب تر اینکه عموما کسانی که برای چک کردن بلیط ها میان پیر هستند و این زمان کافی در اختیار برادران دلاور ما قرار می ده تا حتی در صورت مشاهده بازرس اقدام فرار واگن به واگن تا استگاه بعد بکنند.

گذشته از بحث بلیط سرعت قطارها خیلی خوبه. سیستم ریلی اروپا کلا خیلی پیشرفته است و قطارهایی که بین شهرهای مهم اروپایی حرکت می کنند با سرعتی بالاتر از ۲۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت می کنند. قطاری که از پاریس به آمستردام میره ۱۰۰ یورو قیمت بلیطشه و حدود یک ساعت و نیم هم بیشتر تو راه نیست.

ایستگاه قطار آمستردام تو قلب شهر واقع شده و وقتی از قطار پیاده شدید نیازی به هیچ وسیله دیگه ای برای دسترسی به سطح شهر نیست که این هم به نظرم مزیت بزرگیه.

در یک نگاه کلی آمستردام شهر خوب و دوست داشتنیه اما من لیدن رو و البته دلفت رو که بعدا بهتون معرفی خواهم کرد خیلی بیشتر دوست داشتم. فعلا فقط باید بگم زنده باد سیستم ریلی عالی اروپا و زنده باد شهر های بی ماشین هلند.

برچسب‌ها: سفرنامه هلند 2

نوشته شده در پنجشنبه, مرداد ۸م, ۱۳۸۸ در ۲:۴۸ ب.ظ و در دسته‌ی سفرنامه. می‌توانید دیدگاه‌های این نوشته را پیگیری کنید با RSS 2.0 خوراک. می‌توانید دیدگاهتان را بنویسید٬ یا بازتاب بفرستید از سایت خودتان.