پنج شنبه , فروردین ۲۱ ۱۳۹۹
خانه / هنر / The Dark Knight

The Dark Knight

فیلم دوم از مجموعه بتمن (خفاش-شوالیه سیاه) تقریبا دنیای سینما رو به حیرت وا داشت. این فیلم رکورد های جدیدی رو در عرصه فیلم و سینما از آن خودش کرد و میشه گفت بعد از بتمن-شوالیه سیاه، وارد عرصه نوینی از فیلم های کمیک شدیم. فیلم به کمیک بوکش بسیار وفادار است ولی در عین حال لبریز از تکنیک های مدرن فیلم سازی و فیلم گردانی است. جلوه های ویژه فیلم نه به ابتذال کامپیوتر و دیجیتال گرفتار میشود و نه به چاله کارتون های کمیک میافتد. دو و نیم ساعت هیجان و خشم وغم و نفرت و ترس تقدیمت میکند و سالن تاریک سینما را از همیشه تاریک تر. خیلی ها این فیلم را پدرخوانده کمیک ها ام نهاده اند. کارگردانی عالییست ولی به جرات میگویم که همه فیلم تحت تاثیر بازی زنده یاد هیث لجر قرار گرفته است. بازی او در نقش جوکر یکی از بیادماندنی ترین چهره های خبیث، سنگ دل، آدمکش و سیکوپات تاریخ سینما را رقم زده است. مایکل کین (بازیگر نقش آلفرد) نقل میکند:

من در جریان بازی هیث لجر و نقش جوکر نبودم. اولین باری که قرار بود با هم در یک صحنه ظاهر شویم، صحنه ورود او به مهمانی بوروس وین (بتمن) بود. لحظه ای که مقابلش قرر گرفتم چنان ترسیدم که متنی که باید میگفتم از ذهنم پرید.

هیث لجر مدت یک ماه به تنهایی در اتاق هتلش به تمرین شخصیت پردازی جوکر مشغول بود و وقتی برای اولین بار آنرا روبروی کارگردان کریستوفر نولان (ممنتو، بی خوابی، پرستیج، بازگشت بتمن) اجرا کرد حیرت او و گروه همراه را برانگیخت.

Joker: I took Gotham’s white knight, and brought him down to our level. It wasn’t hard. Y’see, madness, as you know, is like gravity. All it takes is a little…push.

Joker: See, I’m a man of simple tastes. I like dynamite…and gunpowder…and gasoline! Do you know what all of these things have in common? They’re cheap!

مطلب پیشنهادی

history

تاریخ به روایتی دیگر- قسمت اول

سعی می کنم در این نوشتار و چند نوشتار آتی به همزمانی وقایع در دنیا …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *