دوشنبه , آبان ۵ ۱۳۹۹
خانه / فيلم٬ سينما٬ تئاتر / من مادر هستم، چرا جامعه ما اینقدر از نصیحت لذت می برد اما با بیان حقایق مشکل دارد؟

من مادر هستم، چرا جامعه ما اینقدر از نصیحت لذت می برد اما با بیان حقایق مشکل دارد؟

من مادر هستم رو در سینما اریکه ایرانیان دیدیم.

فیلم خوب و محکمی بود. حرف برای گفتن داشت و فیلمنامه قوی در کنار بازی عالی فرهاد اصلانی (نادر)، باران کوثری (آوا) و حبیب رضایی (عمو سعید) و صد البته حضور پررنگ فریدون جیرانی در مقام کارگردان فیلم در خور توجهی پدید آورده بود.

من برام سواله که جامعه ما تا کی می خواد این تابوها را حفظ کنه و اجازه نده حقایق به تصویر کشیده بشن. بازهم شاهد بودیم که بر سر اکران این فیلم چه حرف و حدیث ها که در نگرفت. اعتراض ها تا اونجا ادامه پیدا کرد که خیلی از سینماهای خوب مثل سینما آزادی کلا اجازه اکران رو پیدا نکردن و در نهایت هم تو این سال که قحطی فیلم و سینما بود و حقوق معوقه کارمندان سینما رو کلاه قرمزی پرداخت می کرد آخرش دو تا فیلم خیلی خوب “من مادر هستم” و “بیخود و بی جهت” همزمان و بدون در اختیار داشتن خیلی از سینماهای خوب به روی پرده رفتن.

جالبه که فیلم ساز هم با شناخت فضای جامعه هیچ از عرف خارج نشده و به نظر من کاملا برعکس یک فیلم واقعا اخلاقی ساخته. پیغام روشن فیلم برای من این بود که بی بند و باری اگه امروز نه، فردا حتما زندگی آدم رو نابود می کنه. من مطمئنم معترضان به این فیلم اصلا تماشاش رو هم تحمل نکردن.

وقتی سریال “Breaking Bad” رو می دیدم همش افسوس می خوردم که چرا این دست سریال ها از شبکه یک در بهترین ساعت نباید پخش بشه، به خدا که تاثیرش در آگاهی دادن به جوون ها در مورد آخر و عاقبت شیشه کشیدن از کل سریال های آب دوغ خیاری تمام شبکه ها مون بیشتر می تونست باشه. من هیچ وقت اون چهره های مفلوک و بیچاره معتادین به شیشه و آخر و عاقبت جسی و اون دوست دختر معصومش رو فراموش نمی کنم. درس های بزرگی توش بود.

اینجا هم جیرانی با داستانی قوی و بازیگرانی خوب، پیامی رو می رسونه که واقعا ارزش شنیدن داره و واقعا می ارزه که نشون دادن چند تا شیشه مشروب رو تاب بیاریم.

خیلی از اعتراضات به برخورد فیلم با مسئله یکی از قوانین کیفری اسلامی بود اما من که به نظرم اگه اون قسمت حذف می شد واقعا اصل پیام تاثیر خودش رو از دست می داد.

مطلب پیشنهادی

lisbon

لیزبن (Lisbon)

جغرافیا پرتقال را امروز با فوتبال و کریس رونالدو می شناسند. این کشور حدود ۱۰ …

3 دیدگاه

  1. من همیشه معتقدم فیلمی که در ذهن بمونه موفقه. فیلم من مادر هستم هم از اون دسته فیلم هاست که تماشاگر رو در لحظه های پایانی نمایش میخکوب میکنه و وقتی هم که فیلم تموم میشه صحنه هاش واقعا به یاد موندنی. من که خیلی لذت بردم و البته خیلی خیلی متاثر شدم.

  2. من همیشه معتقدم فیلمی که در ذهن بمونه موفقه. فیلم من مادر هستم هم از اون دسته فیلم هاست که تماشاگر رو در لحظه های پایانی نمایش میخکوب میکنه و وقتی هم که فیلم تموم میشه صحنه هاش واقعا به یاد موندنی. من که خیلی لذت بردم و البته خیلی خیلی متاثر شدم.

  3. ما شخصیت اجتماعی خوبی نداریم.خسته ام دیگه.اصلاح ناپذیریم.امثال جیرانی خیلی سگ جون هستند که قصد دارند بر این سنگ میخ آهنین فرو کنند.آقا جان فایده نداره.
    من دو سال پیش توشتم سرود ملی کره جنوبی شبیه مال ماست.شما برو ببین هنوز دارن کامنت می گذارند و چه کامنت هایی…بی خود نیست میانگین ضریب هوشی مون زیر 85 هست اما ادعای پرتقال فروش وانت نیسانی مون 120 به بالاست.حالم از خودم و خودمون داره به هم میخوره

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *