پنج شنبه , مهر ۲۵ ۱۳۹۸
آخرین مطالب:
خانه / جهانگردی / لیزبن (Lisbon)
lisbon
lisbon

لیزبن (Lisbon)

جغرافیا

پرتقال را امروز با فوتبال و کریس رونالدو می شناسند. این کشور حدود ۱۰ میلیون نفر جمعیت دارد اما حدود ۲۴۰ میلیون نفر از مردم دنیا به این زبان صحبت می کنند. آنها اولین مردمانی بودند که از راه دریا به هند رفتند و دریانوردان قابلی بودند. واسکو دو گاما را هم قبلا در گوا دیدیم.

لیزبن یا لیسبون پایتخت کشور پرتغال با حدود ۵۰۰ هزار نفر جمعیت در غرب این کشور قرار گرفته است. آغوش در آغوش رودخانه عظیم ترج یا تاقوس (Tagus) با روز و شب‌هایی پر جنب و جوش در ساحل دریای آتلانتیک.

توریست‌ها از کشور‌های مختلف برای سپری کردن اوقات فراغت در یکی از محبوب‌ترین شهر‌های اروپا لحظه یی درنگ نمی کنند. اولین تجربه پس از رسیدن به شهر لیزبن شنیدن و آشنایی با زبان پرتقالیست. زبانی که هر چند شباهت هایی با زبان اسپانیایی دارد، اما هرگز زیبایی و روانی اسپانیایی را ندارد. دومین تجربه، دیدن پستی و بلندی‌های شهر است که به خصوص اگر اهل پیاده روی باشید بدنتان را ورزیده خواهد کرد. به غیر از بخش مرکزی شهر که تا حدودی هموار است، بیشتر بخش‌های شهر لیزبن روی پستی و بلندی‌های کوهپایه مانند بنا شده و پیاده روی را تا حدودی ناخوشایند می‌‌کنند.

  

خوشبختانه جذابیت‌های شهر آنقدر زیاد است که خستگی پیاده روی زود از یادتان خواهد رفت. بوی خوش ماهی‌ سرخ کرده همه جای شهر به مشام می‌رسد. غذاهای دریایی در لیزبن خیلی‌ محبوبند. از سوپ ماهی‌ تا هشت پای سرخ شده و ساردین ذغالی که قوت غالب طبقه متوسط است تا غذاهای گران قیمتی چون خرچنگ وحشی دریایی. بیشتر رستورانهای مرکز شهر توریستی ا‌ند و غذا‌های گاه کم کیفیت و چرب‌شان ممکن است به مذاق هر کسی‌ خوش نیایند. منتها فراموش نباید کرد که لیزبن یک شهر جهانی است و انواع رستورانها از چینی و ژاپنی گرفته تا ایتالیایی، هندی و مرکشی در جای جای شهر به چشم میخورند. نکته جالب توجه دیگر دیوارنگاریهای شهرست. باید کنجکاو باشید و اهل هنر تا از مجموعه عظیمی از تگ ها و دیوارنگاریهای شهر لیزبون لذت ببرید.

  

فرهنگ

این شهرمردم مهربان و خوش برخوردی دارد. بیشترشان هم انگلیسی بلدن و تا بفهمند مسافری، به گرمی رهنماییت میکنند. اما با حسب وظیفه باید بدانی که روز به خیر را می‌گویند (Bom Dia)، عصر به خیر را می‌گویند (Boa Tarde) و متشکرم را می‌گویند (Obrigado). حال و هوای خوش امروز لیزبن، گذشته دردناک این شهر را از خاطره مردمش محو نکرده است. زلزلهٔ هشت و نیم ریشتری سال ۱۷۵۵، شهر را آب و آتش ویران کرد. زمین لرزه، خانه ها را ویران کرد. سونامی‌های بعد از آن، آنچه مانده بود را به آب داد و در پرده آخر، آتشی فراگیر ویرانه ها را به خاکستر نشاند. بخش مرکزی شهر که امروز تا حدودی هموار است حاصل بازساخت‌های پس از زلزله است. خیلی‌ها معتقدند که شهرسازی مدرن اروپا بعد از زلزلهٔ ۱۷۵۵ لیزبن آغاز شد و ساختن دوبارهٔ این شهر درسهای زیادی به مهندسان و طراحان شهرسازی اروپا و دنیا داد. اگر زبان پرتقالی جذبتان نکند، ماهی ذغالی را خوش نداشته باشید و کیلومترها پیاده روی روزانه در برنامه تان نباشد، شک نکنید که عاشق تراموی شهری لیزبن خواهید شد. یک ترن کوچک برقی که عمرش به عمر راه آهن‌های اولیه اروپا می‌رسد. تراموایی که پر از توریست میشود و آرام آرام در خیابان‌های تنگ و پیچ در پیچ شهر سر میکشد بوئی از گذشته دارد و موزه متحرک شهر است. هر چند امروز این تراموا بیشتر جنبه توریستی دارد، نباید از یاد برد که لیزبن بیشترین پیشرفت خود را مدیون همین راه آهن‌های تنگ و باریک است که پستی و بلندی‌های شهر را به هم می‌رسانند و رفت و آمد و تجارت را آسان می‌کنند.

 

هرچند لیزبون شهری ساحلی است، شنا کردن در سواحل شهر لیزبون به دو دلیل غیر ممکن است. اول اینکه عمق آب در سواحل شهر لیزبون زیاد است و تقریبن هیچ ساحل شنی در نزدیکی شهر وجود ندارد. دوم، به دلیل موقعییت استراتژیک شهر، از سواحل موجود برای رشد تجارت و صنعت استفاده شده و جایی برای توسعه سواحل توریستی نمانده است. جای نگرانی اما نیست. قطار بین شهری را سوار میشوی و بیست دقیقه بعد، در ساحل زیبا و شنی کارکاولوس (Carcavelos) قدم میزنی و به آبهای آبی-ارغوانی آتلانتیک سلام میکنی…به بینهایت دریای مواج و آفتاب و شن های داغ ساحل. آبهای دریای آتلانتیک به سرد بودن و داشتن موج هایی بزرگ معروفند. در یک روز آفتابی و دمایی بالای سی درجه سلسیوس، انتظار شنا کردن در آبی گرمتر از بیست درجه را نباید داشت. شاید به همین خاطر است که آتلانتیک معشوقه است و ورزشکاران موج سوار عاشق. برای جا به جایی در شهر لیزبون هم ترن های مدرن هست، هم اتوبوس و هم مترو. بلیط های قابل شارژ  انتخاب خوبی است. پانزده تا بیست یورو شارژ یک بلیط، بیشتر از پنج روز جا به جایی مداوم شما رو تضمین می کند. این بلیط ها از ایستگاه های مترو یا ترن و یا فروشگاههای دخانیات قابل خریداری هستند. شارژ دوباره بلیط ها هم در همین مکانها امکان پذیر است.

 

هزینه سفر

یک سوال مهم برای توریست ها با بودجه ای محدود اینست که چه بودجه ای و چند روز برای دیدن لیزبون و مکان تاریخی آن کافیست. جواب این سوال بستگی به شرایط سفر دارد. آیا تنها سفر میکنید یا به همراه؟ آیا فرزند یا فرزندانی خردسال همراه دارید؟ آیا با فرد یا افرادی سالخورده همسفرید؟ لازم به گفتن نیست ولی تعداد بیشتر مسافران هم بودجه سفر را زیاد میکند هم هماهنگی ها را سخت تر. خبر خوش اینست که لیزبون شهری به نسبت ارزان محسوب میشود. با بودجه ای حدود سی تا چهل یورو در روز می شود یک خانواده سه نفری (دو بزرگسال و یک کودک) را اداره کرد. شرایط فیزیکی مسافران فاکتور مهمی است. اگر توان پیاده روی وگردگشگری از ده صبح تا هشت شب را دارید، پنج روز برای بازدید از لیزبون و اماکن تاریخی اش کافیست. اگر با فرزند یا سالمندان سفر میکنید، به حداقل هشت روز برنامه ریزی سبک نیاز دارید. برنامه ای که صبح هایی فعال و توریستی دارد و بعدازظهر هاای آرام و لذتبخش. با سه یا چهار بار رستوران رفتن میتوانید تمام غذاهای معروف پرتقال را امتحان کنید. ساندویج های خانگی و فست فودها هم کمکتان می کنند تا هم در وقت سرفه جویی کنید هم در بودجه.

از مکان های دیدنی لیزبون سه مورد زیر را حتمن در برنامه سفر خود بگنحانید.

کاخ سنت خورخه (Castelo de S. Jorge)

این کاخ که در بهترین مکان از شهر قدیمی لیزبون قرارگرفته، از سه قسمت تشکیل شده است. کاخ اصلی، ویرانه های کاخ پادشاهی ومنطقه عیان نشین. باروی کاخ که در زمان مورها (Moors) در اواسط قرن یازده میلادی ساخته شده محافظ اصلی منطقه برای وابستگان دربار بوده است. وقتی آلفونسو هنریک، لیزبون را در سال ۱۱۴۷ میلادی تسخیر کرد، کاخ سنت خورخه وارد دوران طلایی خود شد. در همین دوره، قسمت های مختلف کاخ طبق نظر شاه تغییر داده شد تا به بهترین شکل پذیرای میهمانان و خدم و حشم شاهنشاهی باشد. در سال ۱۵۸۰ وقتی پرتقال به تسخیر اسپانیا در آمد، کاخ به مرکز فرماندهی ارتش تبدیل شد و تا قرن نوزده یه این روند ادامه داده شد. بعد از زلزله ۱۷۵۵، تغییرات عمده ای در قسمت های مختلف کاخ داده شد و بناهای نوظهور روی ویرانه های زمین لرزه شکوه وجلال کاخ را تا حدود زیادی از بین بردند. در نهایت کاوشگری های باستان شناسی بین سالهلی ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۰ عظمت تاریخی کاخ را دوباره نمایان کردند. بخش های قدیمی و مقادیر زیادی از اقلام باستانی از زیر آوار بیرون آمده و برای بازدید عموم آماده شدند.

سینترا و دیوارهای های محافظ

سینترا، شهری در ۲۵ کیلومتری شمال شرق لیزبون، هارمونی زیباییست از طبیعت و آثار تاریخی. و درست به همین دلیل، یونسکو این شهر را در لیست میراث جهانی تاریخی و طبیعی قرار داده است. بعد از تسخیر شبه جزیره ایبری (Iberian Peninsula) توسط مسلمانان در سال ۷۱۱ میلادی، شهر سینترا به خلافت کوردوبا (Emirate of Cordoba) پیوست و مسلمانان در قسمت های مختلف شهر ساکن شدند. آثار به جا مانده از قبرها و سیلوهای ذخیره غذا نشان از گسترش فرهنگ مسلمانان در این منطقه دارند. زیربنای تمامی آثار تاریخی این شهر در همین دوران ریخته شد. ساخت و ساز دیوارهای محافظ شهر در بلندی های سینترا به قرن نهم و دوره ای کوتاه از حکومت ویکینگ ها بر این منطقه بر میگردد. دلیل ساخت این دیوار و باروهای بلند آن افزایش دید وحفاظت از سواحل لیزبون بوده است. از معتبرترین آثار شهر یکی همین دیوار است و دیگری کاخ ملی و کاخ پنا (Pena). کاخ ملی سینترا قدیمی ترین کاخ کشور پرتقال است و به احتمال زیاد محل اقامت والی مسلمانان شهر بوده است. ما فرصت بازدید از این کاخ را نداشتیم. همانند بیشتر مناطق لیزبون، سینترا هم در سال ۱۱۴۷ از دست مسلمانان خارج شد و به پادشاهی کاتولیک آلفونسو، اولین پادشاه پرتقال پیوست. بیشتر بناهای به جا مانده از مسلمانان در این شهر در دوران مسیحیت بازسازی یا دوباره سازی شدند و به همین دلیل کمتر اثری از هنر مسلمانان اولیه در این شهر باقیست. بررسی تاریخ کاخ پنا را به عهده خواننده کنجکاو میگذاریم.

 

مسیح پادشاه (Cristo-Rei)

How wonderful is this king who renounces all signs of power over the instruments of domination and wished only to reign with the power of truth and love.

این پیام پاپ ژان پل دوم است برای مجسمه مسیح پادشاه. بررسی تاریخ مجسمه عظیم مسیح که در واقع کپی مجسمه اصلی در برزیل است را به عهده خواننده کنجکاو میگذاریم.

  

پی نوشت: همه عکس ها با موبایل سامسونگ گلکسی اس.هشت گرفته شده اند.

 

یک دیدگاه

  1. خیلی جالب و خوش نگارش بود. حتما باید سفر کرد به این مکان زیبا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *